Staat binnen jouw organisatie de klant centraal of de KPI?

Veel organisaties zeggen dat de klant centraal staat. Dat lees je overal. In strategieën, in jaarplannen en op dashboards. Klantgericht werken is inmiddels de norm geworden. En toch merken we in gesprekken met organisaties dat het vaak stokt. De intentie is er. De energie ook. Maar de volgende stap blijft uit.
Geschreven door Mark Stohr
Directeur bij Forum Research

Het glazen plafond van klantgerichtheid

In ons dagelijkse werk spreken we veel marktonderzoekers en cx experts. Mensen die zich serieus inzetten voor betere klantervaringen. Wat we vaak horen, is dat organisaties een stevig basisniveau hebben bereikt. Processen zijn verbeterd. Feedback wordt opgehaald. Metingen lopen al jaren.

Maar ondanks al die inspanningen blijft de wow ervaring uit. Klanten worden geen fans.

Het voelt alsof er een plafond is bereikt. Alle logische verbeteringen zijn al gedaan, maar er is iets dat ontbreekt.

Meten wat je weet, is missen wat echt raakt

Veel organisaties gebruiken hiervoor NPS metingen. En het klopt, NPS geeft waardevolle inzichten. Het laat zien dat klanten ontevreden zijn en waar basisverwachtingen niet worden waargemaakt.

Maar hier zit ook de beperking.

De Japanse professor Kano liet dit al zien in zijn model. De factoren die ontevredenheid wegnemen, zijn niet dezelfde factoren die voor enthousiasme zorgen. Hygiëne is nodig, maar het maakt niemand enthousiast. Correct is iets anders dan betekenisvol.

NPS helpt vooral bij het verhogen van tevredenheid, maar wat mensen raakt, verrast of blij maakt, blijft buiten beeld.

Dat zijn de zogenoemde ‘delighters’. Onderbewuste behoeften die klanten zelf niet makkelijk benoemen, maar die wel bepalen of ze zich verbonden voelen.

Wanneer een KPI belangrijker wordt dan de klant

Wanneer we dit bespreekbaar maken, ontstaat vaak spanning. Want de NPS is ingebed in de organisatie. De board stuurt erop. Het is onderdeel van journeymetingen en er zijn benchmarks. En vooral: er is weerstand om er afscheid van te nemen, het systeem draait, is geautomatiseerd en verandering kost energie.

En langzaam maar zeker sluipt er iets in:

De meting wordt steeds meer een doel op zich.
En steeds minder een middel om te leren.

De oorspronkelijke reden om te meten raakt naar de achtergrond. Namelijk beter begrijpen wat klanten nodig hebben. En daar menselijk op reageren.

De ongemakkelijke vraag

Blijven we vasthouden aan een meting waar we niets nieuws meer uit halen? Alleen omdat hij vertrouwd voelt? Omdat hij past binnen het systeem?

Wat zegt dat over de klantgerichte ambitie van onze organisatie?

Echt klantgericht werken vraagt soms lef. De moed om te erkennen dat je vastloopt. En de bereidheid om anders te luisteren. Niet meer vragen stellen om scores te verbeteren, maar om mensen beter te begrijpen.

Een eerlijke reflectie

Daarom sluiten we gesprekken vaak af met een simpele, maar eerlijke vraag.
Niet bedoeld als verwijt. Wel als spiegel.

Staat binnen jouw organisatie de klant centraal?
Of de KPI?

Kennisbank

Onze expertise